“จงวางใจในพระยาห์เวห์ด้วยสุดใจของเจ้า และอย่าพึ่งพาความรอบรู้ของตนเอง จงยอมรับรู้พระองค์ในทุกทางของเจ้า แล้วพระองค์เองจะทรงทำให้วิถีของเจ้าราบรื่น – สุภาษิต 3:5-6 (THSV11)
การฝึกการบังคับตนและการมีวินัย รวมถึงการกำหนดขอบเขตในชีวิตนั้นเป็นเรื่องสำคัฐที่เราทำได้ ชีวิตที่ไม่มีวินัยนั้นจะไม่ใส่ใจอะไรเลย
พระวจนะพระเจ้ากำหนดขอบเขตที่จำเป็นเพื่อจะรักษาชีวิตเราไว้ในพระเจ้า ที่สอนว่าเราควรทำอะไร หรือไม่ควรทำอะไร เพื่อให้ชีวิตปลอดภัย
ในฐานะคริสเตียนเราอาจคิดว่าเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นที่จะใช้ชีวิตแบบสุดขอบ เราชอบภาพพจน์ที่ว่า “ใช่แล้ว นี่แหละชีวิตฉัน ใช้ชีวิตให้สุดๆไปเลย!” วิธีชีวิตแบบนี้กลายเป็นที่นิยมมาก แต่บอกตามตรงว่า พระเจ้าไม่อยากให้เราใช้ชีวิตสุดขอบเลย เพราะถ้าเราใช้ชีวิตแบบสุดขอบ เราก็จะไม่มีขอบเขตของความผิดพลาด
ถนนไฮเวย์ก็ต้องมีเส้นกั้น ด้านข้างสองเส้น และตรงกลางหนึ่งเส้น เส้นนี้เป็นตัวกำหนดควาปลดภัยของเราขณะขับรถ ถ้าเราออกนอกเส้นไป เราก็อาจตกลงข้างทาง หรือถ้าเราข้ามเส้นตรงกลาง เราอาจได้รับอุบัติเหตุจนเสียชีวิตได้ เราชอบเส้นนั้น เพราะมันช่วยให้เราปลอดภัย
ชีวิตส่วนตัวของเราก็เช่นกัน เมื่อไหร่ที่เรามีขอบเขต, เขตแดน หรือเส้นกั้น เราจะรู้สึกดีมากขึ้น และได้สัมผัสสันติสุขของพระเจ้า
กุญแจสำคัญคือพระวจนะพระเจ้า ที่พระองค์ได้สร้างขอบเขตให้เราดำเนินชีวตตาม ให้พระเจ้าทรงนำย่างก้าวของคุณในทุกๆวัน
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระเจ้า ข้าพระองค์ตระหนักถึงความสำคัญของขอบเชตในชีวิตแล้ว ในขณะที่อ่านพระวจนะของพระงอค์ โปรดสำแดงให้ข้าพระองค์รู้วิธีสร้างขอบเขตที่ดีในชีวิตวันนี้ด้วย”