ความโกรธที่ชอบธรรมและปฏิกิริยาที่เป็นความบาป

‘“จะโกรธก็โกรธได้ แต่อย่าทำบาป” อย่าให้ถึงตะวันตกแล้วยังโกรธอยู่ อย่าให้โอกาสแก่มาร ‘ – เอเฟซัส 4:26-27 (THSV11)

ความโกรธทั้งหมดเป็นบาปหรือไม่? ไม่ใช่ทั้งหมด แต่บางส่วนก็เป็นบาป แม้แต่พระเจ้าเองยังทรงมีความโกรธที่ชอบธรรมต่อความบาป ความอยุติธรรม การกบฏ และความน้อยใจ บางครั้งความโกรธก็มีประโยชน์ ดังนั้นจึงไม่ได้เป็นบาปเสมอไป

แน่นอนว่า เราจะต้องมีอารมณ์ที่หลากหลาย ไม่อย่างงั้นพระเจ้าคงไม่ประทานผลของพระวิญญาณเรื่องการควบคุมตนเองมาให้ เพียงแค่ถูกทดลองให้ทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด ไม่ถือเป็นความบาป แต่เมื่อไหร่ที่เราไม่ต่อต้านการทดลองนั้นและลงมือกระทำตาม นั่นจึงกลายเป็นบาป ในทำนองเดียวกัน การรู้สึกโกรธไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องผิดเสมอไป แต่ความโกรธสามารถนำไปสู่การกระทำที่เป็นบาปได้

บางครั้งพระเจ้าอนุญาตให้เรารู้สึกโกรธ เพื่อให้เราตระหนักว่าเรากำลังถูกกระทำอย่างไม่ยุติธรรม แต่แม้ในสถานการณ์ที่เราเผชิญกับความอยุติธรรมจริง ๆ เราก็ไม่ควรระบายความโกรธในทางที่ผิด

เราต้องระวังไม่ให้ความโกรธลากเราเข้าสู่ความบาป เอเฟซัส 4:26 สอนเราว่า “จะโกรธก็โกรธได้ แต่อย่าทำบาป” ความโกรธของคุณไม่จำเป็นต้องนับเป็นความบาป แต่คุณต้องมอบความโกรธนั้นให้กับพระเจ้า เพื่อป้องกันไม่ให้มันก่อให้เกิดการกระทำที่ผิดบาป

เริ่มต้นอธิษฐาน

“พระเจ้า ขอพระองค์ช่วยข้าพระองค์จัดการกับความโกรธด้วยวิธีที่เป็นน้ำพระทัยพระองค์ ที่ข้าพระองค์จะไม่ทำบาป

มอบการควบคุมความโกรธไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ และวางใจว่าพระองค์จะทรงทำทุกสิ่งให้เกิดผลดีแก่ข้าพระองค์”