“ข้าพเจ้าทราบแล้วว่า สำหรับเขาไม่มีอะไรดีไปกว่าเปรมปรีดิ์ และร่าเริงตลอ ชีวิตของเขา” – ปัญญาจารย์ 3:12 (THSV11)
บทเรียนที่สำคัญที่สุดบทหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้ก็คือ ฉันไม่สามารถอิงความสุขของตัวเองไว้กับคนอื่นได้ พระเจ้าประทานความสามารถให้เรารับผิดชอบต่อความสุขของตัวเราเอง
หลายคนจะไม่มีความสุข ยกเว้นว่าจะมีใครทำตามความต้องการของเขา หรือสถานการณ์ต่างๆ จะต้องเป็นไปตามที่ใจหวัง ทุกๆวันเราปล่อยให้ความสุขของเราขึ้นอยู่กับคนอื่นหรือเหตุการณ์ภายนอก แต่ความจริงแล้วพระเจ้าต้องการให้เราแสวงหาความสุขจากพระองค์
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ฉันเคยรู้สึกสงสารตัวเองเวลาสามีของฉันออกไปเล่นกอล์ฟในวันรุ่งขึ้นหลังจากที่เราจัดการประชุมเสร็จ ฉันอยากให้เขาไปเดินช้อปปิ้งหรือดูหนังกับฉัน แต่พระเจ้าแสดงให้ฉันเห็นว่าแต่ละคนมีวิธีผ่อนคลายและพักผ่อนที่แตกต่างกันออกไป
นี่เป็นเพียงตัวอย่างเล็กๆ เท่านั้น แต่ยังมีอีกมากมายที่เราเอาความคาดหวังที่ไม่สมเหตุสมผลไปวางไว้ที่คนอื่น และหวังพึ่งพวกเขาให้ทำให้เรามีความสุข พระเจ้าต้องการให้เรามองไปที่พระองค์เป็นอันดับแรก และพึ่งพาพระองค์สำหรับความสุขที่แท้จริงของเรา
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระเจ้า ความสุขของข้าพระองค์ควรขึ้นอยู่กับพระองค์เพียงผู้เดียว ไม่ใช่คนอื่นหรือสถานการณ์ต่างๆ ขอพระองค์ทรงช่วยข้าพระองค์ให้มองเห็นความคาดหวังที่ไม่สมเหตุสมผล เพื่อข้าพระองค์จะได้เรียนรู้ที่จะรับผิดชอบต่อความสุขของตนเองอย่างแท้จริง”