“จิตใจของข้าพเจ้าสงบคอยพระเจ้าเท่านั้น ความรอดของข้าพเจ้ามาจากพระองค์ พระองค์เท่านั้นทรงเป็นศิลาและความรอดของข้าพเจ้า ทรงเป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่หวั่นไหวเลย” – สดุดี 62:1-2 (THSV11)
คุณเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหม? คุณพยายามจะยืดหนังยางเพื่อพันของบางอย่าง แต่กลับยืดจนมันขาด คุณหาเส้นใหม่ไม่ได้ เลยพยายามผูกปลายทั้งสองเข้าด้วยกัน
ในชีวิตประจำวันของเรา บางครั้งเราก็ยืดตัวเองเกินขีดจำกัด และสุดท้ายก็ “ขาด” เหมือนหนังยางนั้น เราคิดว่าเราแก้ปัญหาได้ด้วยการ “ผูกมันกลับเข้าไป” แต่ไม่นาน เราก็กลับไปมีพฤติกรรมเดิม ๆ ที่ทำให้เราพังตั้งแต่แรก
เมื่อเราต้องเผชิญกับความเครียดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชีวิตของเราก็จะเริ่มเหมือนหนังยางเก่า ๆ เส้นนั้น คือหมดแรง หมดสภาพ และทรุดโทรม
การเพิกเฉยต่อพระบัญญัติของพระเจ้า และการไม่เคารพขีดจำกัดที่พระองค์ทรงกำหนดไว้สำหรับชีวิตเรา จะนำไปสู่ความเหนื่อยล้าและหมดแรงในที่สุด คุณไม่สามารถใช้สมอง,อารมณ์และร่างกาย ให้ทำงานเกินขีดจำกัดตลอดเวลา โดยที่ไม่ต้องรับผลกระทบที่จะตามมาในภายหลัง
แต่นั่น ไม่ใช่วิธีชีวิตตามน้ำพระทัยของพระเจ้า
จงปรับมุมมองของคุณให้สอดคล้องกับพระเจ้า แสวงหาสันติสุขและจังหวะชีวิตที่มาจากพระองค์ ให้เกียรติร่างกายของคุณ ดูแลสุขภาพเหมือนเป็นของขวัญล้ำค่า อย่าใช้พลังที่พระเจ้าประทานให้ไปกับความเครียด จงเก็บมันไว้เพื่อใช้ในการมีชีวิตอยู่ และมีความสุขกับชีวิต!
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระเจ้า ข้าพระองค์อยากพบการพักสงบในพระองค์ แทนที่จะวิ่งวุ่นอยู่ตลอดเวลาและต้องพังเพราะความเครียด ขอทรงสอนข้าพระองค์ให้ดำเนินชีวิตตามจังหวะที่พระองค์กำหนดไว้”