‘แต่ถ้าใครมีทรัพย์สมบัติในโลกนี้ และเห็นพี่น้องของตนขัดสนแล้วยังไม่เปิดใจช่วยเขา ความรักของพระเจ้าจะดำรงอยู่ในคนนั้นได้อย่างไร? ลูกทั้งหลายเอ๋ย อย่าให้เรารักกันด้วยคำพูดและด้วยปากเท่านั้น แต่จงรักกันด้วยการกระทำและด้วยความจริง ‘ – 1 ยอห์น 3:17-18 (THSV11)
ในฐานะคริสเตียน พระเจ้าได้วางหัวใจแห่งความเมตตาไว้ในเราทุกคน
แต่เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องตัดสินใจว่าจะเปิดหรือปิดหัวใจเพื่อรับความเมตตานั้น ฉันพบว่าหนึ่งในสิ่งที่ช่วยเปิดหัวใจแห่งความเมตตาของฉันอยู่เสมอ คือการใคร่ครวญอย่างจริงจังถึงความต้องการที่มีอยู่มากมายในโลกใบนี้
เราจำเป็นต้องหันความคิดของเราไปหาผู้ที่ด้อยโอกาสกว่า และเปิดหัวใจต่อผู้ที่กำลังทุกข์ทรมาน
อ่าน 1 ยอห์น 3:17-18 ฉันชอบพระคัมภีร์ข้อนี้มาก เพราะกล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า เมื่อเราเห็นความต้องการของใคร เราก็ไม่ควรผลักภาระนั้นให้เป็นของคนอื่น และไม่ควรคิดว่าความต้องการนั้นเกินกำลังจนเราทำอะไรไม่ได้ เพราะนั่นไม่เป็นความจริงเลย
จากพันธกิจที่ฉันทำ ฉันพบว่า แม้คุณและฉันอาจไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในโลกได้ แต่เราสามารถทำ “บางสิ่ง” ได้ และสิ่งที่เราทำได้ก็คือ การนำความหวังไปสู่ผู้คน
ฉันอธิษฐาน ขอให้คุณเปิดหัวใจแห่งความเมตตาให้กว้างขึ้นอีก เพื่อสัมผัสถึงความต้องการอันเร่งด่วนของผู้คนรอบโลก
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระเจ้า ข้าพระองค์ไม่ต้องการมีชีวิตที่เห็นแก่ตัว ไม่ใส่ใจต่อความทุกข์ของผู้อื่น ข้าพระองค์เปิดหัวใจเพื่อรับความเมตตาจากพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะได้ช่วยเหลือผู้อื่นได้”