‘ฉะนั้นถ้าใครอยู่ในพระคริสต์ เขาก็เป็นคนที่ถูกสร้างใหม่แล้ว สิ่งสารพัดที่เก่าๆ ก็ล่วงไป นี่แน่ะกลายเป็นสิ่งใหม่ทั้งนั้น ‘ – 2 โครินธ์ 5:17 (THSV11)
ฉันเคยทำผิดพลาดในชีวิตมาก่อน และฉันก็แน่ใจว่าฉันจะยังมีผิดพลาดอีกในอนาคต แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังรักตัวเอง ความจริงก็คือ ฉันไม่ได้ทำทุกอย่างได้ถูกต้องเสมอไป แต่สิ่งนั้นไม่ส่งผลกระทบต่อ “ตัวตน” ของฉันในพระคริสต์ ฉันรู้ว่าฉันเป็นที่รัก และฉันก็ยังเป็นคนดี เพราะในฐานะที่เป็นสิ่งสร้างใหม่ในพระคริสต์ ฉันได้เรียนรู้ที่จะแยก “ตัวตนของฉัน” ออกจาก “การกระทำของฉัน”
เมื่อคุณเข้าใจว่า การกระทำของคุณไม่ใช่ตัวกำหนดตัวตนของคุณ คุณจะสัมผัสถึงเสรีภาพในระดับใหม่ที่ปลดปล่อยคุณจากความละอายใจ เมื่อคุณรู้ว่าพระเจ้าทรงพอพระทัยในตัวคุณ คุณก็จะเริ่มรักตัวเองได้อย่างสมดุล และเมื่อคุณเริ่มรักตัวเอง คนอื่นก็จะเริ่มชื่นชอบคุณเช่นกัน การรักตัวเองไม่ได้หมายความว่ารักในทางเย่อหยิ่ง แต่หมายถึงว่าคุณยอมรับตัวเองในฐานะที่เป็นผลงานการทรงสร้างของพระเจ้า
เราทุกคนมีเรื่องที่ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองแต่การยอมรับตัวเองในฐานะการทรงสร้างของพระเจ้า คือกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เราเติบโต เป็นผู้ที่สมบูรณ์ในพระคริสต์ทั้งทางร่างกายและจิตใจ
การที่เราสามารถรักตัวเองได้อย่างแท้จริง จะช่วยให้เราเอาชนะความละอายตามนิสัยธรรมชาติของเราได้
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระบิดา ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้แยก “การกระทำ” ออกจาก “ตัวตน” ของข้าพระองค์ ข้าพระองค์สามารถรักตัวเอง และมีเสรีภาพจากความละอายได้ เพราะพระองค์ทรงรักข้าพระองค์ และทรงทำงานอยู่ในชีวิตข้าพระองค์เสมอ”