“พระเจ้าทรงเป็นที่ลี้ภัยและเป็นกำลังของเรา เป็นความช่วยเหลือที่พร้อมอยู่ในยามยากลำบาก ฉะนั้นเราจะไม่กลัว แม้ว่าแผ่นดินโลกจะเปลี่ยนแปลงไปแม้ว่าภูเขาทั้งหลายจะโคลงเคลงลงสู่สะดือทะเล” – สดุดี 46:1-2 (THSV11)
ฉันเคยเผชิญกับพายุในชีวิตมากมาย บางครั้งก็เป็นเหมือนพายุฤดูร้อนที่มาอย่างรวดเร็ว และจากไปอย่างรวดเร็ว แต่บางครั้งก็ดูเหมือนพายุเฮอริเคนระดับสี่ที่รุนแรงและน่ากลัว! สิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากการเผชิญกับพายุเหล่านั้น ก็คือ พายุไม่ได้อยู่ตลอดไป และ เราไม่จำเป็นต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญในช่วงที่พายุกำลังโหมกระหน่ำ
เวลาเราอยู่ในช่วงวิกฤต ความคิดและอารมณ์มักจะปั่นป่วน แต่นั่นคือช่วงเวลาที่เราต้องระมัดระวังให้มากที่สุดที่จะตัดสินใจอะไรบางอย่าง ฉันมักจะเตือนตัวเองเสมอว่า “ให้อารมณ์สงบก่อนค่อยตัดสินใจ”
เราต้องรักษาความสงบ มีวินัยกับตัวเอง และมุ่งเน้นไปที่สิ่งที่เราสามารถทำได้ จากนั้น วางใจให้พระเจ้าทรงทำในสิ่งที่เราไม่สามารถทำได้ แทนที่จะจมอยู่กับความกังวลและความกลัว ให้เข้าหาพระเจ้า เพราะพระองค์มองเห็นสิ่งที่อยู่ “ไกลกว่าพายุ” และทรงจัดเตรียมภาพรวมทั้งหมดของชีวิตเราไว้แล้ว พระองค์ทรงดูแลให้ทุกสิ่งที่จำเป็นต้องเกิดขึ้นในชีวิตของเรา เกิดขึ้นในเวลาที่เหมาะสม เคลื่อนที่ไปด้วยจังหวะที่ถูกต้อง แล้วพระองค์จะพาเราไปถึงจุดหมายปลายทางที่พระองค์ได้วางแผนไว้ อย่างปลอดภัย
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระเจ้า ข้าพระองค์รู้ดีว่าไม่สามารถควบคุมทุกอย่างได้ ดังนั้น ข้าพระองค์จะทำสิ่งที่ทำได้ และวางใจว่าพระองค์จะทำในส่วนที่ข้าพระองค์ทำไม่ได้ พายุชีวิตควบคุมข้าพระองค์ไม่ได้ ข้าฯขอวางใจในแผนการของพระองค์ที่มีต่อข้าพระองค์”