„Jestem bowiem świadomy zamiarów, jakie zamyślam co do was – wyrocznia Pana – zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie”. Ks. Jeremiasza 29:11 (BT)
Użalanie się nad sobą to negatywna emocja, która nas wyniszcza. Czyni nas ślepymi na błogosławieństwa, których dostępujemy, i na możliwości, które stoją przed nami, a także pozbawia nas nadziei na przyszłość. Ludzie, który litują się nad sobą, myślą w ten sposób: „Dlaczego miałbym w ogóle próbować coś robić? I tak mi się nie uda”.
Użalanie się to posunięte do granic możliwości skupianie się na własnej osobie –
w rzeczywistości więc można nazwać je bałwochwalstwem. Kiedy pozwalamy sobie na biadolenie nad sobą, w gruncie rzeczy odrzucamy miłość Boga i Jego zdolność do przemiany naszego życia.
Chciałabym zachęcić cię, byś nie zmarnował ani jednego, kolejnego dnia twojego życia na użalanie się. Gdy tylko stracisz nadzieję i zaczniesz nad sobą płakać, przestań, weź się w garść i głośno powiedz: „Nie będę się nad sobą żalił. Być może mam teraz trudny okres, ale nie pozwolę, by opuściła mnie nadzieja na lepsze jutro!”.
Boże plany dla ciebie zawsze są dobre i możesz czerpać z nich nadzieję na przyszłość. Chwyć się jej mocno i mężnie broń, gdy wróg będzie próbował wytrącić ci ją z rąk, a zobaczysz, że w twoim życiu zaczną dziać się cudowne rzeczy.
Modlitwa
Boże, nie pozwolę więcej, by owładnęła mną potrzeba użalania się nad sobą. Nawet jeśli moja droga wiedzie pod stromą górę, to wiem, że Ty, Panie, przerastasz wszelkie moje problemy, i że zaplanowałeś dla mnie dobrą przyszłość. Chcę, by Twoje plany dla mojego życia się ziściły. Powierzam ci trudne okoliczności, w jakich jestem, i wierzę, że możesz je przemienić, zgodnie z Twoją wolą. Amen.