“จิตใจของข้าเอ๋ย ไฉนเจ้าจึงฝ่ออยู่? ไฉนเจ้าจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายใน? จงหวังในพระเจ้า เพราะข้าจะยกย่องพระองค์อีก ผู้ทรงเป็นพระผู้ช่วยให้รอด” – สดุดี 42:5 (THSV11)
คนที่ประสบกับเหตุการณ์โศกเศร้ามักจะเกิดความไม่มั่นคงทางอารมณ์ และจำเป็นต้องหาทางแสดงความโศกเศร้าออกมา ไม่ว่าจะเป็นการร้องไห้อย่างควบคุมไม่ได้ หรืออารมณ์เศร้าและความเจ็บปวดที่มาแบบไม่คาดคิด บางครั้งก็รู้สึกสับสน โกรธ กลัว หรือแม้แต่หดหู่ใจ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องปกติ ในเวลาเช่นนี้ ฉันเชื่อว่าการมองดูแบบอย่างของ กษัตริย์ดาวิด จะช่วยได้มาก
ในสดุดี 42:5 เราจะเห็นว่าเมื่อตอนที่ดาวิดรู้สึกหดหู่ใจ เขาไม่ยอมให้ตัวเองจมอยู่กับความรู้สึกนั้น เขาไม่ปล่อยให้ตัวเองตกลงไปในหลุมแห่งความสิ้นหวัง เขาพูดถึงความรู้สึกของเขาอย่างตรงไปตรงมา และเขาตัดสินใจที่จะไม่ใช้ชีวิตโดยยึดติดกับความรู้สึกเหล่านั้น และเลือกที่จะสรรเสริญและวางใจในพระเจ้า
คนส่วนใหญ่รวมถึงตัวฉันเอง ต่างก็เคยเผชิญกับช่วงเวลาที่สภาวะอารมณ์ตกต่ำ เมื่อเกิดการสูญเสียอย่างร้ายแรง เราควรเปิดโอกาสให้ตัวเองได้รู้สึกโศกเศร้า แต่ระหว่างที่เรากำลังผ่านกระบวนการนี้ พระเจ้าจะทรงปลอบประโลมเรา และประทานพระคุณเพื่อให้เราผ่านพ้นมันไปได้ คนที่ดำเนินชีวิตโดยความเชื่อในพระเจ้า จะก้าวออกมาจากความเศร้านี้ด้วยหัวใจที่แข็งแรงและมั่นคงยิ่งขึ้นกว่าก่อน
หากตอนนี้คุณกำลังเจ็บปวดจากการสูญเสีย ฉันอยากจะบอกคุณว่า การเริ่มต้นใหม่อยู่ตรงหน้าคุณแล้ว จงวางใจและสรรเสริญพระเจ้าเหมือนที่ดาวิดเคยทำ สิ่งที่ซาตานตั้งใจจะใช้เพื่อทำร้ายคุณ พระเจ้าทรงสามารถเปลี่ยนให้กลายเป็นสิ่งดีสำหรับคุณได้!
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระเจ้า แม้ในขณะที่ข้าพระองค์กำลังเศร้าโศกและหดหู่ใจ ข้าพระองค์ก็จะเลือกที่จะสรรเสริญและวางใจในพระองค์ ดังที่พระธรรมโรม 8:28 กล่าวว่า ข้าพระองค์เชื่อว่าพระองค์สามารถทรงทำให้ทุกสิ่งกลับกลายเป็นผลดีแก่ข้าพระองค์ได้”