“ใจร่าเริงเป็นยาอย่างดี แต่จิตใจชอกช้ำทำให้กระดูกแห้ง” – สุภาษิต 17:22 (THSV11)
อยากฟังเรื่องตลกไหม? ฉันมีเรื่องเล่าเยอะเลย เป็นเรื่องจากชีวิตประจำทั่วไปของฉันเอง แต่ตอนที่เกิดเรื่องฉันหัวเราะไม่ออก แต่ฉันก็ดีใจที่เดี๋ยวนี้สามารถหัวเราะให้เรื่องพวกนั้นได้แล้ว
ยกตัวอย่าง ฉันรู้สึกไม่ตลกเลย เวลาทรงผมฉันไม่เป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น ถ้าคุณได้เห็นว่าฉันพยายามแก้ไขมันยังไงบ้าง คุณคงหัวเราะใส่ฉันแน่ ตอนที่ฉันเคยลองเย็บเสื้อผ้าให้คนในบ้านใส่ มันไม่ใช่เรื่องสนุกเลย โดยเฉพาะกับคนที่ต้องสวมชุดพวกนั้น ฉันรู้สึกรำคาญมากเวลาเดฟโยนม้วนกระดาษทิชชู่ข้ามชั้นวางมาใส่ฉันที่ร้านขายของ แต่ตอนนี้ฉันคิดได้แล้วว่า เขาแค่อยากจะหาเรื่องสนุกๆ ไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม ฉันดีใจที่ได้เรียนรู้จากช่วงเวลาเหล่านั้น ที่จะมองเห็นความตลกจากสถานการณ์นั้น
เอาล่ะ ฉันรู้ดีว่าทุกเรื่องในชีวิตเราไม่ได้เป็นเรื่องน่าสนุกเสมอไป แต่ฉันคิดว่าเราทุกคนควรเรียนรู้ที่จะมีความสุขกับชีวิตมากกว่านี้ ฉํนคิดว่าถ้าคุณลองใช้เวลาใคร่ครวญในแต่ละวัน คุณจะได้พบช่วงที่ทำให้คุณดีใจหรือเรื่องที่เดี๋ยวนี้ทำให้คุณหัวเราะได้ พระเจ้าอยากให้ลูกของพระองค์สนุกสนาน
พระคัมภีร์บอกไว้ว่า ใจร่าเริงเป็นยาอย่างดี ฉันคิดว่าเราต้องหัวเราะทุกๆวันเหมือนเป็นยาบำรุงสุภาพ หรืออาจจะหลายๆครั้งต่อวันก็ได้
ความสุขไม่มีทางเกินขนาด
ฉันขอหนุนใจให้คุณตั้งใจมองหาเรื่องที่ทำให้มีรอยยิ้ม หรือทำให้หัวเราะได้ในแต่ละวัน และให้แบ่งปันรอยยิ้มหรือเสียงหัวเราะกับคนอื่นๆ ที่จะช่วยให้วันของเรามีสีสันมากขึ้นด้วย
เริ่มต้นอธิษฐาน
“พระบิดา พระวจนะของพระองค์ตรัสไว้ว่า ใจร่าเริงเป็นยาอย่างดี ขอบคุณที่พระองค์ช่วยให้ข้าพระองค์ได้พบความสุขและความสนุกสนานในชีวิต”