„Pan rzekł do Abrama: Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę”. —Ks. Rodzaju 12: 1 (BT)
Biblia mówi nam o człowieku zwanym Abramem, który ufał Bogu pomimo własnego lęku.
Jak sądzisz, co czułbyś, gdyby Bóg nakazał ci opuścić dom, rodzinę i w ogóle wszystko, co było ci znajome, bliskie i wygodne, a następnie udać się w nieznanym kierunku? Towarzyszyłaby ci pełnia strachu? Dokładnie takie wyzwanie zostało rzucone Abramowi – i wzbudziło w nim lęk. Lecz słowa, dane mu przez Boga, brzmiały: „Nie lękaj się”.
Jakże często myślimy, że będziemy w stanie coś zrobić wtedy, gdy minie paraliżujący nas lęk, lecz jeśli będziemy tak postępować, wówczas prawdopodobnie osiągniemy bardzo niewiele dla Boga, dla innych, a nawet dla samych siebie. Abram musiał zrobić krok w wierze i posłuszeństwie Bogu, pomimo swoich lęków.
Gdyby Abram skapitulował w obliczu lęku, nigdy nie wypełniłby swojego przeznaczenia, nie stałby się tym, kim stworzył go Bóg: ojcem wielu narodów.
Uleganie lękom niszczy najlepszy, Boży plan dla twojego życia, zatem jeśli Pan chce, abyś coś zrobił, zrób to… nawet jeśli czujesz strach! Jeśli się przełamiesz, stwierdzisz jak starotestamentowy prorok, że nagroda jest wielka.
Modlitwa
Boże, byłeś wierny Abramowi, kiedy okazał Ci posłuszeństwo pomimo strachu. I ja podejmuję decyzję, że nie będę ulegać lękowi i uczynię wszystko, co mi nakażesz. Amen.