پس یکدیگر را تشویق و تقویت کنید، چنانکه اکنون نیز می کنید. – اول تسالونیکیان 11:5
وقتی یک روز در حال رفتن به دفتر کارم بودم، مردی در نزدیکی در ایستاده و در را
برای من باز کرد. من لبخند زده و تشکر کردم.
او گفت: شما پنجمین نفری هستید که امروز در را برایش باز کردم،اما شما اولین نفری
هستید که لبخند زدید و دومین نفری هستید که از من تشکر کرد.
من برای بار دوم با لبخند از او تشکر کردم. بعد از آن با خودم فکر کردم، چقدر
ما نسبت به دیگران، حتی در رابطه با مسائل کوچک، مثل باز کردن در برای یک غریبه
انتظارات اضافه داریم. ما معمولا تنها زمانی که دیگران برای ما کار بزرگی انجام می دهند
از آنها قدردانی می کنیم، آیا ما برای مسائل کوچک هم قدردان دیگران هستیم؟
وقتی کسی کار خوبی برای شما انجام می دهد و شما از او تشکر می کنید، این کار او
را بنا کرده و ترغیب می نماید. این برای آن شخص ارزشمند است و دقیقا مثل برخوردی
است که من با آن مرد کنار در دفترم داشتم.
آیا امروز اتوبوس شما سر وقت رسید؟ اگر این طور است آیا از راننده تشکر کرده
اید؟ آیا آخرین باری که در رستوران بوده اید، از پیش خدمت به خاطر این که بدون این که
درخواست کرده باشید برای بار دوم لیوان قهوه شما را پر کرده تشکر کردید؟ نکته ای که
می خواهم به شما بگوییم این است: نگرش تشکر کردن از افرادی که در زندگی خود با آنها
روبرو خواهید شد را دریافت کنید.
بیایید با هم دعا کنیم
خداوندا، مرا نسبت به کارهای کوچکی که افراد برایم انجام می دهند آگاه کن. من نمی خواهم بی توجه
باشم. در عوض می خواهم از افراد تشکر کرده و باعث بناء آنها باشم.