„Sprawiedliwości Twojej nie kryłem w głębi serca. Głosiłem Twoją wierność i pomoc. Nie taiłem Twej łaski ani Twej wierności przed wielkim zgromadzeniem”. Ks. Psalmów 40:11
Przytłaczająca większość ludzi pozwala Bogu na udzielenie pomocy tylko w sytuacji, gdy uważają, że zasłużyli na tę pomoc. Był taki czas w moim życiu, kiedy ja również tak sądziłam. Przez całe lata pozwalałam, aby Bóg służył mi pomocą, tylko wtedy, gdy uważałam, że zasłużyłam na tę pomoc, robiąc odpowiednią ilość dobrych uczynków.
Taki sposób myślenia nie może zrodzić poczucia wdzięczności i dziękczynienia. Kiedy stwierdzamy, że sobie na coś zasłużyliśmy, wówczas ta rzecz przestaje być darem, a staje się nagrodą, lub wręcz opłatą za wykonanie usługi. Różnica między przyjmowaniem zasłużonego i niezasłużonego daru sprowadza się do różnicy między otrzymywaniem z łaski, a oczekiwaniem wynagrodzenia za dobre uczynki.
Gorąco cię zachęcam, byś otworzył swoje serce i pozwolił Bożej łasce wypełnić twoje wnętrze i życie, aby mogła cię wspierać w twojej codziennej ziemskiej wędrówce. Nigdy nie zapomnij, że odczuwane przez ciebie frustracje biorą się z tego, że próbujesz żyć, opierając się na własnych wysiłkach. Musisz wrócić do Boga i Jego łaski, pozwalając Mu, aby w tobie działał.
Naucz się dawać Bogu wolną rękę, pozwalać, aby cię obdarowywał. Porzuć próby zasłużenia sobie na Bożą pomoc i zgódź się, aby to On zaspokajał wszystkie twoje potrzeby.
Modlitwa
Panie, dostrzegam teraz, jakie głupstwo kryje się w poglądzie, który mówi, że powinienem przyjmować Twoją pomoc tylko wtedy, gdy czuję, że na nią zasługuję. Porzucam próby zapracowania sobie na twoją dobroć poprzez uczynki i przyjmuję Twoją łaskę. Dziękuję Ci, że wspomagasz mnie w każdej sytuacji, nawet wtedy, gdy na tę pomoc nie zasługuję. Amen.