هر کس همان قدر بدهد که در دل قصد کرده است، نه با اکراه و اجبار، زیرا خدا بخشنده شادمان را دوست می دارد. – دوم قرنتیان 7:9
به عنوان مسیحیان، ما باید سخاوتمند باشیم و با هرآنچه که می توانیم در هر زمان به دیگران کمک کنیم. این موضوع فقط درباره کمک های مالی نیست، ما می توانیم کمک کنیم، تشویق کنیم، و یا با زمان، استعداد و بخشندگی خود به دیگران خدمت کنیم.
این بدین معنی است که نباید اجازه دهیم خودخواهی در مسیر ما قرار بگیرد. خیلی از مردم با خساست تمام به آنچه دارند چسبیده اند و می ترسند کمکی بکنند. بعضی دیگر هم در عمل خسیس نیستند اما در قلبشان خسیس هستند، آنها بر حسب احساس وظیفه کمک می کنند، نه به خاطر این که واقعا بخواهند تا بخشنده باشند.
اما این راهی که خداوند از ما خواسته کمک کنیم نیست. دوم قرنتیان 7:9 به ما می گوید، )خدا بخشنده شادمان را دوست می دارد.( یعنی او از کسی خوشنود می شود که با شادمانی آنچه در قلب خود احساس می کند را انجام بدهد.
در این مورد فکر کنید که وقتی ما زندگی خود را به خداوند می سپاریم، در واقع هر آنچه که داریم متعلق به اوست، و به ما تعلق ندارد. پس ما باید بخشنده باشیم، و از منابع خود در راهی که خدا می خواهد استفاده کنیم.
امروز با شادمانی ببخشید. این کار خداوند را خوشنود ساخته، همچنین باعث می شود خوشحال تر و تاثیر گذار تر باشید.
بیایید با هم دعا کنیم
خداوندا، من در ذهن و قلبم بخشش با شادمانی را به یک هدف تبدیل می کنم. نشانم بده چطور می توانم سخاوتمندانه به دیگران در زندگی خود کمک کنم.